De laatste tijd wordt er in wetenschappelijke kringen veel gerept over het idee van "swarm intelligence". Een kolonie van mieren bestaat uit een grote hoeveelheid verkenners, werkers en soldaten. En hoe beperkt de intelligentie van een enkele mier ook is, de kolonie kan in zijn geheel erg complexe problemen oplossen.
Het mooiste voorbeeld hiervan is het vinden van de meest efficiente route naar voedsel. Zodra door een aantal verkenners voedsel wordt gevonden, zullen steeds meer werkers op zoek gaan naar dit voedsel en naar verloop van tijd is de meeste efficiente route naar deze plek gevonden.
Wetenschappers zijn er nu achter gekomen dat dit niet te maken heeft met de intelligentie van een mier, maar met de samenwerking tussen talloze mieren. Een enkele mier heeft slechts een beperkt aantal taken die hij kan invullen. Maar juist door deze taken te combineren met de taken van anderen ontstaat er een uitermate efficient beleid dat gekenmerkt wordt door "swarm intelligence".
Travelling salesman
Het bepalen van de kortste route is in de IT bekend als het "travelling salesman" probleem. Al jaren lang is er gepoogd efficiente algoritmen te bedenken waarmee een bedrijf zijn eigen handelsverkeer zo efficient mogelijk kan indelen, kijkend naar factoren als tijd, kosten en klantvriendelijkheid.
Hierbij is vaak uitgegaan van een enkele salesman die voor zichzelf moet bepalen wat het meest efficient is. Dankzij de bevindingen van swarm intelligence wordt er de laatste tijd meer gekeken naar het proces van alle salesmen tezamen.
Enkele bedrijven zijn begonnen om hun distributieproblemen op te lossen door niet te kijken naar individueel vrachtvervoer maar het bedrijfsproces als geheel. In plaats van dat een vrachtwagenchauffeur 's ochtends als eerste naar de dichtstbijzijnde locatie rijdt, wordt er nu soms gekozen voor een langere reistijd om bijvoorbeeld de plekken met de grootste winstmarge als eerste aan te doen. In sommige gevallen wordt hierdoor 20% tot 30% meer winst behaald!
Swarm intelligence binnen de mensenwereld
Dit concept van "vele handen maken licht werk" wordt bewonderd door veel wetenschappers. Er wordt dan ook hard gezocht naar manieren om dit toe te passen binnen allerlei aspecten van de grote mensenwereld.
Dat de kracht van een groep erg efficient kan zijn blijkt uit een aantal onderdelen van het Internet. Voorbeelden van swarm intelligence zijn Google en Wikipedia, waarbij de kennis van talloze individuele gebruikers wordt gecombineerd om een sluitend en efficient product neer te zetten. Het concept van BitTorrent, waarbij de bandbreedte van veel gebruikers wordt gecombineerd om snellere downloads te garanderen, is een ander leuk voorbeeld.
De connectie met Joomla!
Maar ook open source software is een voorbeeld van swarm intelligence: Het is niet een groot bedrijf dat de loop van de software ontwikkeling bepaald, maar juist het geheel van talloze kleine ontwikkelaars en gebruikers. Nog vaak wordt open source projecten verweten chaotisch te werk te gaan. Maar dankzij het concept van swarm intelligence, kan nu worden geargumenteerd dat juist die chaos kenmerkend is voor het succes van open source.
Het is een concept dat al jaren geleden werd beschreven door Eric Raymond in zijn artikel "The Cathedral and the Bazar", waarin het statische ontwikkelingsmodel van closed source bedrijven (de kathedraal) werd vergeleken met het vrijblijvend en soms chaotische ontwikkelingsmodel van open source (de bazaar). De vraag en het aanbod van velen worden binnen open source op een dynamische manier tegen elkaar uitgespeeld, zodat de beste initiatieven overblijven.
En een goed voorbeeld van open source is natuurlijk het Joomla! project.
